o(‧'''‧)o-BaBy-...'s profile(O ^ ~ ^ O) I [l]ik[e] y...PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
|
August 01 กีฬาสี วันแรกวันนี้โรงเรียนเราเค้าแข่งกีฬาสีกัน โดยเริ่มแข่งช่วงบ่ายโมง
โคตรลำบากเลย ฝนก็ตกแต่ตกไม่มากเท่าไหร่อ่ะ แต่ก็พอทำให้พวกเราหนาวสะท้านไปเลย
วันนี้ไปดูเขาแข่งเปตอง เหอะๆ ตัวเองอยู่สีม่วงไม่เชียร์ไปเชียร์สีเพื่อน (ดีน่ะ) 555+
ที่จิงเราก็ไม่ได้ไปดูเพื่อนแข่งกีฬาหรอก
แต่วันนี้เขาไม่ซ้อมเดินพาเหรดเพราะฝนมันตก 555+ สบายไปเลย
ความยากลำบากมาอยู่ที่รองเท้าพละ ด้วยความที่ฝนตกรองเท้าน้ำเลยเข้า
เปียกกกกกกกกกกซะอนาถเลย กุเลยต้องถอดถุงเท้าเหยีบส้นเหมือนกุ๋ยเลย
เสียดายไม่ได้ไปเชียร์ขวัญใจเราเพราะมัวแต่เชียร์เพื่อนแต่ก็ได้ข่าวดี เขาชนะดีใจจางเลยยย!
วันนี้เขาต้องไปเดินขบวนอ่า ขบวนเขาออกจากโรงเรียนเรากับเพื่อนเลยวิ่งไปดู
แบบว่าทำเนียนไปรอเพื่อน คนอารายก็มะรุ้โคตรเท่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆเลย เหนแล้วกริ๊ดดดดดดดด
แบบว่าไปหน้านิ่งตัวตรง ทำขรึมถือเครื่องดนตรีหล่อซะ(คนที่เราแอบปลื้มเขาอยู่วงโยอ่า)
พรุ่งนี้มีกีฬาในโรงเรียนอีกวัน พอมะรืนก็ไปแข่งที่โรงยิม วันนี้เราไปเอาชุดพาเหรดมาแล้ว
ชุดก็สวยดีอ่า แต่บู้ตซิน่ากลัววววว แบบว่าส้นมานสูงอ่าเวลาเดินมันเหมือนจะตกยังไงมะรุ้อ่า คิดหนักเว้ย -_-""
พอแหละวันนี้ พรุ่งนี้ค่อยมาเขียนใหม่(ถ้าว่าง) แล้วครั้งต่อไปเราจาเอารูปวันกีฬาสีมาลง แล้วเจอกันน่ะ ^_^
Good Lucky
July 28 ตัดสินใจ![]() ตัดสินใจที่ 1
คิดไปคิดมา ไม่ไปสอบ YFU แล้ว
1.ถ้าไปก็อาจจะสู้เขามะได้ เพราะเด็กที่ไปสอบ สุดยอดกานทั้งนั้น แล้วพวกกุจาไหวไหมอ่า
2.ถ้าสมมติได้ไปพ่อแม่ คงมีอันต้องขายบ้านส่งเรียนแน่ๆ กุไม่อยากให้พ่อแม่จนโว้ยยย
3.ค่อยลองสอบไปประเทศอื่น ที่ใกล้ๆดีกว่า ไปเมกาก็อยากไปอ่าน่ะ แต่ว่าก็อย่างที่บอกไปตอนข้อ 2
![]() July 27 กุอยากไปโว้ยยยยยยยยยยยยยยยอยากไปเรียนที่เมกาโว้ยยยยยยยยยยยยยยยย
อยากไป อยากไป
ตอนนี้กำลังลองไปสอบทุน YFU อยู่ แต่ก็อบเสียวเว้ย
เด็กที่ไปสอบมีทั้งเด็กMLP เด็กห้อง 1 พวกเราเดกห้อง 4
ห้องที่ได้ขึ้นชื่อว่า..... แล้วจาไหวไหมเนี่ย พวกกุ -__-""
วันเสาร์นี้ก็ต้องไปสอบแล้วอ่า เรากับเพื่อนไปยืมหนังสืออังกฤษมาอ่าน แต่ละเล่ม 800กว่าหน้า อ่านกันหัวฟูเลย
ไอ้สอบการฟัง การอ่าน ยังไม่เท่าไหร่ แต่ไอ้การเขียนนี้น่ะซิ จารอดหรือป่าว T_T
ต้องพยายามทำให้ถึงที่สุด ต้องทัมให้ได้
July 22 เมื่อกหักก็ต้อง....ทำใจใครๆมักจะบอกว่าเวลาอกหัก มันเจ็บซะยิ่งกว่าอะไรอีก ยิ่งเป็นรักแรกถ้าอกหักจะยิ่งเจ็บมากกกกกกกกกก ใช่ไหม!
แล้วเมื่อวานวันศุกณืเราก็อกหัก เฮ้อ.... ทำไงได้ก็เขาไม่ชอบเราซะหน่อย เราจะไปดันทุรังให้เขาชอบเราทำไมก็ไม่รู้
แต่ก็ดีแล้ว ต่อไปเวลาอกหักจะได้ชิน ถึงรักนี้จาเป็นรักครั้งแรกกก ก็ตามแต่ แต่มันก็ได้สอนให้เราเข้มแข็งขึ้นและพร้อมที่
จะเผชิญกับสิ่งรอบตัว เมื่อวานยอมรับว่าเศร้าใช้เวลาทำใจได้แค่5-10นาทีเห็นจะได้ เพราะคิดได้ว่าไม่รู้จาเศร้าไปทำไม
วันนี้ยังนั่งคุยกับเพื่อนสนิทอยู่เลยว่าเป็นโสดดีกว่าตั้งเยอะ และอีกออย่างถ้าเป็นแฟนบางทีถ้าเลิกกันก็อาจจะมองหน้า
กันไม่ติดก็ได้ จิงไหม... เพราะฉะนั้นเป็นเพื่อน เป็นพี่ เป็นน้อง เป็นคนรู้จัก ยังสบายกว่าตั้งเยอะเลยย
แต่เรื่องที่เครียดในตอนนี้คือ (-_-") เราเดินพาเหรดใส่ชุดแฟนซี ไอ้ชุดน่ะมันก็โอออยู่หรอก แต่รองเท้าน่ะซิ
กุเครียดมานเป็นบู๊ตพอใส่แล้วมันเหมือนจาล้มอ่า ต้องเข้าใจว่าเกิดมาเพิ่งใส่บู๊ตครั้งแรก มันไม่ชินอ่ะ อีกอย่างอายว่ะ
อายรุ่นน้องที่รู้จักแล้วก็อายเพื่อนจังเลยยย เพื่อนจ้าอย่าหัวเราะเขาน่ะ แค่นี้ก็จะบ้าตายอยู่แล้ว
ไปแล้วขี้เกียจพิมพ์แล้ว
ทิ้งท้าย จำไว้อกหักไม่ยักตาย ถ้าร้องไห้เพราะคนที่ไม่รักเราแสดงว่าเราน่ะโง่ จำไว้น่ะ สู้ๆ สู้ตาย ^_^ July 21 การรอคอยใครบางคน...ที่มีค่าพอให้รอคอย
ก า ร ร อ ค อ ย...เป็นเรื่องที่ทรมาน โดยเฉพาะการรอคอยที่จะกลับมาพบกัน หรือรอคอยใครสักคนที่จะใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน เพราะในเวลาแห่งการรอคอยนั้น มันมีมากกว่า 24 ชั่วโมง และเข็มนาฬิกาก็เดินช้าขึ้นอีกเป็นเท่าตัว... จากเวลาที่นานอยู่แล้วจึงนานยิ่งกว่า และการดำเนินชีวิตระหว่างการรอนั้น ก็มีตัวแปรมากมายที่จะทำให้คนเปลี่ยนไปอยู่ทุกขณะ
ที่มาจาก http://www.pooyingnaka.com
July 21 , 2006
วันนี้ดูเหมือนเป็นวันที่โชคดูจะไม่เข้าข้างเอาซะเลย เฮ้อ.......
วันนี้ไม่น่าให้เพื่อนไปถามยังงั้นเลย ก็รู้ทั้งรู้ว่ามันต้องเป็นงั้น ไม่เข้าใจตัวเองเลยว่าทำไมชอบเพ้อฝันอะไรมากขนาดนั้น นั้นซิเนอะเราอาจจะไม่เข้าตาเขาก็ได้
วันนี้เราเห็นคนที่เขาโทรไปจีบด้วย เราคงสู้อะไรเขาไม่ได้เลย เพราะเขาออกจะน่ารัก
กว่าเราตั้งเยอะ อยากจะร้องไห้แต่มันร้องไม่ออก แต่ใจจิงมันเจ็บไปหมดแล้ว เราจะทำไงดีน่ะ
ตอนนี้รู้สึกว่ามันเหนื่อยเหลือเกิน มันไม่เรี่ยวแรงแล้ว จะว่าไปเขาบอกว่ารักแรกมักเป็นรักที่ลืมไม่ลง เจ็บกับรักแรกก็ลืมไม่ลง นึกแล้วอยากจะไปให้พ้นๆซะ จะได้ไม่ต้องเห็นหน้าเขาอีก ยิ่งเห็นเขายิ่งเจ็บ....
July 19 Love
July 11 การได้แอบรักใครสักคน
June 05 In Bangkok เมื่อวันศุกร์เดินทางไปกรุงเทพเพื่อไปร่วมงานนิทรรศการเฉลิมพระเกียรติ ตื่นเต้นอ่าไปกับเพื่อนๆเนี่ย พอขึ้นรถหลับอย่างเดียวเลยเรา (ง่วงอ่า -_-) ไปพักที่โรงเรียนสตรีนนทบุรี (ที่ไม่ได้ไปนอนโรงแรมเพราะว่าโรงเรียนพาไป) โรงเรียนสบายมากกกกกกกกกกกกก เขาจัดห้องโสตไว้ให้นอน พอตื่นขึ้นมาเงี่ยแข็งเลย แอร์เย็นจนสั่นหมดเลยพอประมาณ 8 โมงเห็นจะได้ พวกเราก็พากันไปที่อืมแพ็ค เมืองทองธานี ซึ่งเป็นสถานที่จัดงาน รถไปหลงในปากเกร็ดตั้ง 2 ชั่วโมงเห็นจะได้ (เซงเลย -_-") กว่าจะไปถึงก็ 10 โมงกว่าแล้ว กว่าจะเดินฝ่าฝูงคนงานเหนื่อยแทบแย่ ตอนแรกมีเรากับเพื่อ4คนแล้วก็อาจารย์อีก2คนเดินไปด้วยกันเดินถ่ายรูปกันแปปเดียว อ้าวอาจารย์หายซะแล้ว พอเดินไปเรื่อยๆก็เจออาจารย์อีกคนนึงแล้วก็รุ่นพี่เดินไปด้วยกัน พอเดินไปถ่ายรูป (อีกแล้ว-_-") อาจารย์กับรุ่นพี่หายปายซะแล้ว พวกเราก็เดินไปอาคารชาแลนเจอร์อีก กว่าจะฝ่าฝูงคนไปได้แทบแย่เลยเรา เดินไปเรื่อยๆก็ไปเจออาจารย์อีกคนนึงกับรุ่นน้องอีกหลายคน พวกเราก็พากันเดินไปกับแก คราวนี้ไม่หลงแล้ว เดินจนขาลากเลย เหนื่อยมั่กมากแต่ก็สนุกดีเหมือนกัน ^_^ เสียดายไปเดืนวันเสาร์วันเดียวเอง อยากไปอีกอ่า วันกลับอาจารย์พาไปเที่ยวตลาดน้ำด้วยแล้วก็ไปโรงงานตุ๊กตาช้อปกันซะกระเป๋าฉีกเลย เด๋วถ้าว่างๆจาเอารูปมาลงให้ดูกันน่ะ บาย! ^_^
|
|
|